Where’s the fucking cake???

September 27th, 2008

It’s my second day after resignation. And yes, I’m gradually realizing the importance of my old humdrum…

Woke up today due to a peculiar tremor that I haven’t experienced in quite a while…. till earlier. It was my effin sister tugging on my shirt, trying to wake me up. When I got to my senseless senses, I heard her malingering, posting some effin questions: like us people there where bulletin boards or some customer service booth…

“Who fucking ate my conti’s cake..”

I know myself. I would’ve replied “puta naman, pakialam ko sa cake? pinagbibintangan mo ba ko?”,

But I didn’t…. Instead, I found myself laughing so hard and she laughed too.. It’s been so long since I had a good laugh as such. The reason for the laugh was senseless, not that humorous, but I seem to have put it in that kind of light. 

Yes, in that stitch in time, save 8 or was it 9, I realized that once you get used to something, it’s time to leave it and move on…  Or move backwards…. And Eat the old cake that you missed so much (even if it’s a lil bit moldy.)

Btw, the mango cake was beyond superb. Eat conti’s…. hehehehe…

Here I am reader, this is me today - good and No worries.

I can’t feel my legs!!!

September 14th, 2008

And what the F….

I’ve been working on something for the past… Oh… Past past past…. Aye, my memory failed me again.

Wadda F, doesn’t matter how long ‘thas been. The important thing here is I’m normal now, or am I? Moreover, do I like it? How polemic is that statement. hehehe…

I guess too much of looking strait is really bad for your health. Fuck! I’ve lost 10 - 12 pounds from my previous heavy-weight’s weight of 130; been sleeping normal; waking-up like normal people do - and aye, i miss slacking. It’s been a long time since I vacationed to slacking.. FUCK WORK. MUCH LOVE TO MY OLD WAYS. I think i should quit my job for the much reasonable reason of - because I can’t feel my fucking legs.

I can’t feel that I’m alive here…

Call me crazy, but slacking is really for me… Slacking makes perfect. I HATE WORK…

Maayos din ang lahat

July 13th, 2008

I’m too thin…

Maybe I should eat more and smoke less…

I’m a little bit too unsure of what to do…

My conscience is killing me…

People won’t trust someone like me…

I’m pennyless…

Maybe I should start jogging…

Maybe I should acquire a new skill…

Oh, never mind.

“Maayos ang lahat kaya umayos ka!”

Ilang beses ko na narinig itong mga katagang ‘to. Ilang tao na ang nagbanggit sakin nito bilang pampalubag loob. Para sabihin sakin tibayan ko ang dibdib ko, lumapit lang ako sa panginoon, hintay ka lang, tiyaga lang… Shit!

ALAM KO MAAYOS ANG LAHAT!

Madalas, nakakarindi nalang mapakinggan yan lalo na kung ang punto ko sa paglalabas ng problema ay bigyan ako ng choices sa mga dapat gawin ko. Na directionless ako. Na di ko kailangan ng mga pampalakas ng loob dahil matatag ako at, totoo naman talaga, maayos ang lahat. Ibig ko lang sabihin pag naglalabas ako ng sama ng loob ay ayun nga, bigyan mo naman ako ng konting lakas, konting options na naisip kumbaga: yun kasi ang totoong lakas na maibibigay mo; isang armas.

Maayos ang lahat.

Ngunit ang mga bagay na inayos na ay naiconsidera ng sira sa isang punto sa isang takdang oras sa nakaraan. Things will be okay, but it won’t be the same.

Welcome me back old balloon. And salamat sa idlip! May blog pa ko na natitira. wehehehe…

Oras

March 3rd, 2008

Naligo nanaman ako sa mura kanina. Sabi ni nanay - Putanginang ‘to, alas tres na’t ba’t gising ka pa? Di na ko sumagot. May lakad pa mamaya.

Sayang sa salita. Tumatakbo ang oras.

Alas sais na, sabi ko - Xienah, matulog ka na. Ako naman ay aalis na. Pero putangina, maaga pa. Nagsulat muna ako sandali.

Sayang ang oras. Tumatakbo ang oras.

Nagkalat nanaman ang mga numero. Puta.. teka… Ano nga ba’ng uunahin ko? Uunahin ko ba’ng magcompute o uunahin kong magrehistro? Bahala na. Kahit ano.

Sayang ang oras. Tumatakbo ang oras.

Pasma na ang mga kamay ko sa mga hinayupak na detalye. Putanginang buhay ito, pinoproblema ko nalang parati. Pero teka, responsibilidad ko nga ba ‘to? O inaako ko nalang ang problema? Di talaga ako bagay dito. Pero, ano nga ba itong iniisip ko?

Tama na. Sayang ang oras. Tumatakbo ang oras.

Sinubukan ko maningil. Wala parin. Damn this life!!! Pero sa bagay, di rin naman ako nagbabayad kapag sinisingil. Hindi na importante. Gumalaw nalang ng gumalaw at ng makarami.

Sayang ang oras. Tumatakbo ang oras.

Putangina, patanghali na pala. Di pa ko tapos! Pero pwede namang magmeryenda. Mautusan nalang si Gina… Banana Q at pop, uubra na. Matapos na ito habang ngumunguya.

Sayang ang oras. Tumatakbo ang oras.

Alas dose - Solb na, ayos na. Internet time… Sino kayang online? Matignan narin kung tama ang pangingisda ko sa dagat ng information and fed thoughts so depekto’t sublime.

Sayang ang oras. Tumatakbo ang oras.

Mabuti pa nung nag-aaral ako. Ang buhay ay pinatatakbo ng mga ehekutibo. Pero shempre, contra ako. Uso talaga pag bagets eh yung utak gago. Bale wala sakin noon

na Tumatakbo ang oras.

Oras, oras… Putanginang oras… Isama pa ang salitang responsibilidad, dignidad, edad… Bullshit!!! Barbaridad!!!

Parang wala ng oras… Tumatakbo ang oras.

Ayos lang ang apat na oras na tulog. Humahaba nga ang buhay. Pero teka, gago yon! Di naman talaga. Mamamatay din naman ako sa tinakdang panahon.

Teka… Tumatakbo ang oras.

Ano nalang ang sasabihin ko sa diyos? Sinayang ko ang oras ko para sa buhay ay makaraos? Sa tanda ko eh mga nasa 30 lang si kristo nung pinako siya sa krus.

Einubeh… Sayang ang oras….

Parang nagmamadali na tuloy ako. Kelan ba ko magkakaron ng achievement? Mahirap naman na makaraos-lang-eh-ayos-na, makabuo-ng-pamilya, mapagaral-aral-ang-mga-anak- pananaw. Meron naman sigurong mas importanteng gawin sa buhay. Pero ano???

Tumatakbo ang oras.

Oras, oras, naalala ko na humihinto ka din naman. Sa mga oras na kasama ko siya at parang ang lahat ay nasa dapat kalagyan. Pag-ibig, time stopper ka kumbaga! Parang buo ako kapag kasama ko siya.

Pero sayang, inisip ko kasi na sayang sa oras.

Di ba pwedeng parati nalang ganon? Sarap siguro maging mayaman at ubusin nalang ang oras para makasama siya. Yung wala ng iintindihin pang iba? Yung wala na… wala na…

Tigilan na ang pagiisip. Sayang sa oras. Tumatakbo ang oras.

Kelan ka kaya mapapagod oras? Gago ka ah!!! Sikreto mo ata eh dahil wala kang paa. Kamay oo, dalawang kamay!!! Dalawang kamay na humihipo sa tao para sabihing “Taya ka! Habulin mo ako”

Tangina mo oras. May araw ka rin. Tumakbo ka ng tumakbo! Dahil pag patay na ko… Tiyak… Wala ka na.

TOTOT-TOTOT

Wala na kong panahon!!!

Bwisit me at www.com.com

Message in a Bottle

March 2nd, 2008

igno Productions

 

and

Say ko Films

 

 

Proudly present

 

 

 

 

 

A heart-warming tale inspired by Nicholas Sparks’ “Message in a bottle”.

 

 

 

**S T A R R I N G**

 

Noime Balaba

 

2262762613_c517423045.jpg


“This is just so weird.. I’m smiling for someone that I just met 3 minutes ago…”

 

 

and

 

 

Lester Mallansa

 

1_474304680l.jpg

 

 

 

 

 

 

“With this face? With this sexy body? She’d fall for me in a sec.”

 

In a heart-warming tale of

2300004160_31072b5a59.jpg

Lester: “I never knew that I’d fall for you this early”

Noime: “Hey, what can I say? You had me at hello.”

 

love at first sight

2270967401_4d2ef5482f.jpg

Bf 1: (Why can’t she look at me? It’s hurting… I wish she’d stoop looking at that guy)

Noime: (This is wrong… But it feels… feels light. Looking at him just… I can’t explain it!!!)

1_627049346l1.jpg

 

 

 

 

 

 

Lester: “Napaka ganda niya..”

 

 

and love lost in a matter of hours

2298132266_495d9e4292.jpg

Lester: “IF YOU TURN YOUR BACK NOW, WE MAY NEVER KNOW IF WE ARE MEANT TO BE!!!”

 

Noime: “Love will lead you back to me in a bottle. It will reach me if we are meant to be together. Goodbye…”

 

 

**ALSO STARRING**

 

p3017924edited.jpg

Maria Ayrisha Salumbides as The other woman

“Will you still love me in the morning?”

 

 

d.JPG

Ceduex as The other man

“Noime, ako nalang ang mahalin mo! SUTLA, WALA NG IBA!”

 

 

340401568l.jpg

Babe Cunete as The other man’s other woman/man

“I know you want me!!! I know you do!!!”

 

 

 

**INTRODUCING**

 

2283761692_e22b186192.jpg

Zsa-zsa and Tin-tin

“Mama! Ba’t wala kaming daddy?”

 

 

img_0036-copy.jpg

Pop Princess Mine-L as herself

“I’m not that INNOCCENCE!”

 

2208879419_382251d000.jpg

 

1_249750933l1.jpg

Lester: “Mahahanap din kita balang araw…”

 

2284353812_766a3df85e.jpg

 

 

 

 

Noime: “Silly.. I’m still hoping that I’d see him in a crowd. But me and Ced are.. We’ve came too far to leave it all behind…”

 

2208819517_c749161461.jpg

 

tentay-patis-big.jpg

 

 

COMING THIS FALL 2023

 

 visit www.com.com

Artist Profile number 1

March 2nd, 2008

Zaido Blue (ran online)

Name: James Albazar

Nickname: Philip

Age: 21

Sex: Male

Education: Drama Arts (Ateneo-de Lasalle univ. 1998)

High school: (Mababang Paaralan ng Mayamot, Bo. Halang, Cainta Rizal)

Grade School: (San andres Bukid elem.)

Accomplishment/s: Ilong Ranger (Hoy Gising! abs-cbn)

Best Angle: Any angle will do.

Favorite Color: Booger green

Favorite Actor: Panchito

Artist: JZ

Athlete: Patrick Ewing

Talents: Singing, Acting, Modeling, Can smell drugs, alcohol etc., Matangos ang ilong ko!!! - height: 2 inches, width: 250 sq.m.

Likes: I like honest people, And girls, girls, girls… ‘Coz they can’t resist me. I AM ORGASMIC!

Dislikes: Boastful people, Gloria Macapagal Arroyo, Sam Milby, Dennis Trillo, John Lloyd Cruz, SIPON!!!

Motto: “Time is gold”, “And, shempre, sa sobrang gwapo kong ito, eh ninais kong mapagbigyan lahat kaya ang motto ko ay ‘Walang Pangit sa t*t*ng galit.’ , ayos ba?”

For more details, please visit www.com.com

Muchmahalz

February 29th, 2008

Bihirang-bihira lang talaga akong nagpopost ng tungkol sa nangyari sa akin sa nakaraang 48 oras. First time ko ata ito.

Nandito kagabi ang tatlo sa pinakamatatalik kong kaibigan, namely: alyas-Borgy, alyas-Richard, at ang pinaghihinalaan naming may bahid - si Raymond. Sa aming apat, ako ang pinakawalang dating. Pogi na sila. Putangina nila.. hahaha

Paano kami nagkakilala nitong mga ito? Kasapi kasi kami sa Samahan ng mga anak ng mga miyembro ng mga nanay sa neighbearhood. Oo, born to be close kami.

Madalas, kapag nagsama-sama ang mga magkababata, eh puro “naalala mo pa ba?” ang iniikutan ng usapan. Tama? Oo… Tama yun. Kaya pinaaalis ko sila kaagad.

Pero kagabi, kakaiba. May naopen na topic na walang nagbubukas. 8 taon na simula nung napagusapan namin siya. Oo - SIYA. Gago kasi si borgy, binanggit pa. Namimiss na daw niya si PINK-FIVE, Si kaisa-isang Ate figure, The thorn among the roses, oo.. Si Muchmahalz… Napa flashback tuloy kami.

Si pink-five… Isa rin siya saamin. Kumbaga sa F4, siya si Sanchai. Pinanganak siya ng isang taon na mas matanda sa amin. Siya na ata ang 2nd nanay namin noong mga bata pa kami. Siya na babaeng pinangalanan na Rina ng kanyang sosi mother na kabatak ng mga nanay namin.

Simple lang si Te Rina kahit may kaya. Tahimik na palangiti. Siya ang taga tawa sa mga corny na joke. Taga yakap kapag may umiiyak. Siya talaga ang “core” namin kumbaga. Siya din ang nagengganyo sa amin na sumama-sama sa simbahan. Yehesss… Naging parte din ako ng simbahan noong unang panahon.

Minsan, naimbitahan kami sa isang retreat. Ayos yung retreat na iyon. Wala namang kakaiba bukod sa isang beses na pinagharap-harap kami tapos pinapikit. Pinaimagine sa amin na patay na raw kami. Pinapicture nung pari sa isip namin ang mga details ng kabaong, ng libing, ng mga taong iiyak pag wala na kami. Pag tapos non, lahat umiiyak na… Pwera kay ate Ate Rina. Imbis na umiyak, eh humahagikgik si muchmahalz. Baliw- yun ang bulalas ng lahat pagtapos nung segment na yon.

Ayun, pag-uwi namin eh napagkwentuhan namin kung bakit siya tumatawa. Napicture niya daw kaming apat na humahagulgol sa burol niya. Mukha daw kaming tanga. May sinabi si Ate Rinz non saming apat - Oist, kayo ha?! Kung mahal niyo ko, kalimutan niyo na kagad ako. Ayoko kasi kayong umiiyak na parang gago. Di namin naintindihan yon shempre. Matigas ang ulo namin eh. Pero alam niya naman yon na nakikinig kami sa kanya. Si Ate Rina pa. Minsan daig pa niya ang mga magulang namin sa impluwensiya.

Ayun.. Lumipas ang mga taon. Mga nagbibinata na kami. Umpisa na ng mga panliligaw sa ibang tsiks. Pero di parin namin nakakalimutan si Ate siyempre. Si ate pa…. Siya na may pinakamahigpit na yakap. Oo… Kahit mataba ako non, kaya niya akong yakapin na may nararamdaman akong sakit sa lugar na kanyang niyakap ng mahigpit.

Si ate din pala ang nagbansag sa akin ng Siyopi. Tsope ang ibig sabihin non. Hahaha.. Mahina kasi ang loob ko noon manligaw.  Ginagamit ko parin yang nick na yan hanggang ngayon.

Ngunit, sa pagbibinata namin, nadiagnose si ate na meron siyang leukemia. Malala na raw yoon. Nag-chemo siya.

Natuto na kaming manigarilyong apat, uminom ngunit nandiyan parin si Te Rinz para gabayan kami. Kahit kalbo siya, at payat, yayakapin parin kami ng mahigpit, manghihingi ng sigarilyo tapos, pag labas namin ng kaha, babaliin niya lahat. Sayang sa 20 pesos pero she’s Rina. Wala kaming magagawa. Kasa-kasama rin namin siya sa inuman, taga tawa, taga bigay ng advice. Masayahin parin siya kahit alam namin kung gaano kasakit ang pinagdadaanan niya. Huwaran namin si Ate.

Galing sa aking mahiwagang organizer:

Ate, naalala ko pa yung mga pinakekwentuhan natin tungkol sa langit. Yung may balon doon kung saan puwede magsigawan ang mga demonyo at anghel. Siguro, kung sa impyerno ako mapupunta, sisigaw nalang ako sayo.

Alam mo naman, sa buhay ko, si nanay ko lang ang nakakapagpaiyak sakin. Ngayon, dalawa na kayo. Mukha kaming gagong apat kanina. Hagulgol talaga…

Pano ba naman eh wala ng yayakap samin ng ganong kahigpit. Pero ate, kung sakaling diyan kami mapunta, asahan mo, gaganti na kami. Mamimiss namin ang mahiwagang muchmahalz mo pagtapos ng yakap, ang mga advice mo tungkol sa babae… Yung mga batok mo…

Ate, sorry nga pala. Yaan mo, kung sa langit kami mapupunta, yayakapin ka rin namin pabalik. Sing higpit ng yakap mo. Babay ate… Dito ko na tutuparin ang pangako ko. Kalilimutan ka na namin.”

LOVE YOU RINZ, MUCHMAHALZ…

for stories like this please visit www.com.com

Fast Love Life

February 28th, 2008

She smiles and you look and you breathe deep

Like you should and buy flowers and she coo

As you bought her a big-big stuffed toy of pooh

And you woo

 

And sometimes you just don’t have a clue

If this would really pay-off to “I love you too”

But you never said “I love you”

And that was a bad day gone bad

So it must be good.

And you woo

 

And she’s really difficult to pursue

Sometimes you think that she’s not for you

 

But this is Love - as you say so yourself

And you melt

‘Coz you’re dried out of commission

 

Contemplation

 

A certain word for concentration

to yourself

 

Ain’t this all a big lie?

 

A fabric of may imagination and if so I should die

 

I need help

 

Guts

 

I phoned her yesterday to say we should meet

And so she commits

 

You-gather-up-everything-inside-of-you-say-that-you-love- her-and-you-really-do-and-you-expect-a-yes-but-she-said-no-

thanks-for-your-love-and-goodbye-just-as-you-gathered-enough

-strenght-to-pull-that-stunt-up-kneeling-down-and-please-say

-yes-but-she-just-turned-you-down-and-killed-you-then-and-there

-on-that-one-fucking-bad-day-turned-worst.

 

So it must be good.

 

 

www.com.com

 

 

 

 

 

Iskrapbook ng Tambayan

February 28th, 2008

logo3.jpg

Apat na buwan, ako’y tumambay sa kung saan.

At sila ang aking natagpuan.

a7.jpg isang super hero na inaapi

 

img_0121.JPG isang apoy na hindi mamatay-matay

fekfek.jpg isang alien na makulit

220.jpg  si lola aleling masungit mabait

bruha.JPG isang prinsesa sa saudi

img_0036-copy.jpg  isang Dr. Mnel na Md.

loudcloud.jpg isang bi na may martini

1_sm1.jpg si mia baby at

rcd-82.jpg si mr_d

 

Akalain mo nga naman.

Sayang sa oras?

-Di naman…

 

Ngunit gaya ng buhay, may pinapanganak

May namamatay.

May aalis,

May babalik.

 

 At lahat ay babalik sa panibagong simula.

 

Paalam tambayang aking napuntahan…

 

Salamat sayo,

 

Para sa mga kaibigang natagpuan.

 

 

*nasusuka ako..*

 

Bye empermera.blogspot.com!

Chillax ka na.

Thanx for the memories!!!

 

Nagmamahal,

minion #2 *aka* ignoramous

 

 

visit www.com.com for more details.

 

______________________________________________

 

Manager’s note:

 

Maraming magaganap na Launching…

 

Abangan….

 

 

 

 

for THE-SELF-PROCLAIMED-GRAMMARIAN and PROOF-READER-WANNABE

February 27th, 2008

 

 

Whereas,

[one night]

As she bit her lip;

like so,

And killed him dead;

like so,

His soul came to light

As to a-glow.

 

 

 

 

-Perhaps, he said to himself:

Yes, I am happy,

Perhaps this is silly,

And this is

[like it or not]

true:

If I make you blue;

If I didn’t kiss the way you do;

If this cloud is not for us;

I’ll simply let you go

 

 

(unfinished poem by ignoramus)

 

Medyo nahirapan ako sa ginawa ko. Perfect example na ng repeating-redundant (ika nga ni Noime ) iyang poem na yan. Puwedeng puwede na pagtawanan ni Ms. *Potterologist* at ni Mr. You’re so stupid, diba?

Ngunit marahil subalit datapwat (ika nga ni XienahDiosa), eh matuto tayo gumalang sa prosa ng iba. Ayon sa wikipedia :

…redundancy is considered a vital feature of language. It shields a message from possible flaws in transmission (unclarity, ambiguity, noise). In this way, it increases the odds of predictability of a message’s meaning”

At

“All of these forms of redundancy can be used intentionally, for positive artistic or rhetorical effect, frequently for humorous purpose, and for a number of other non-manipulative purposes, so their appearance in speech or writing is not automatically a fault. For example, duplicative language used as parallelism can have a strong rhetorical effect.”

at ginamit ni

Gertrude “Rose is a Rose is a Rose is a Rose.” Stein

sa kanyang poem na Sacred Emily, which appeared in the 1922 book Geography and Plays.

O diba?

Di pa ko tapos.

I think that writing should be provocative. Wag matakot kung redundant ka. Imbis na redundant, tingin ko eh nagko-cross-over ka (go kobe), I mean: You’re going beyond prose. Wag maging alipin sa turo ng teacher.

Sa totoo lang, masyado ata kayong naniniwala sa mga teachers niyo (magpahanggang noon at ngayon. hehehe… kakaiba ‘to ah. hahaha) sa mga pinagsasabi nila. Sa totoo lang, *Truly*, ang mga inaaral niyo sa isKWELAhan eh variant ng American English na tatawagin ko nalamang sa codename na Bussines English (Yung mga tipong walang kadating dating sakin)

Bussines English - san ka kaya makakakita ng literary classic written in Bussiness English? *Basically* and/or IMSO, (in my smug opinion) ang Bussines English ay para sa mga ordinary ( to all call-center people out there - again, pardon me.) na tawagin nalang natin sa codename na just-to-get-by-people. *Perhaps* school taught them, rather, to be dull users of the language than to think big (in terms of literature). Wala na atang gusto maging magaling at sumikat sa buong mundo. Pinoy talaga. O sadyang ignoramus lang ako? hahaha.. Wag matakot sa maling spelling at wrong grammar, yan ang punto ko. At, magbasa kayo pag may oras. At shempre, pag magaling na kayo, wag manlait ng gawa ng iba. Kunin niyo ang mga general ideas. Yun na yon.

 

* = did you know section

 

*Truly* - did you know that Bill Gates hate that word? Explanation niya kasi na if X= to what you are saying and Y=truth , and if X=Y, then why do you have to add “TRULY”.

 

*Basically* - Paboritong salita ni Patrick Garcia. Narinig ko, di lang isa, di lang dalawa, di lang tatlo, tangina mo daw sabi ni Ferbert , na ginamit niya ‘to sa mga kumplikadong bagay tulad ng karanasan sa shooting etc. Napamura din ako! Putangina nga naman, ano bang malay namin sa pagaartista at magiging BASIC sa amin yang pinagdadaldal mo. Buti pa sana kung sinabi niya nalang na - Basically, nagsex kami ni Jen kaya siya nabuntis. Ayon Basic.

 

*Perhaps* - Such a humble word. It occured to me that the word “Perhaps” is used more often by intellectual people. Like the likes of (redundant, shet, ambobo ko talaga.)

*Potterologist* - Taga check ng spelling ng nouns ni JK Rowlings kasama ang ilan pang editors at proofreaders. Nobody’s perfect kasi.

 

1. Dr. Edward de Bono

2. M. Scott Peck (The Road Less Traveled)

3. Paolo Coelho (o illusion ko lang… hahaha)

4. Authors of Harvard Classics (Mas nosebleed to *oops* sa blog ni Uncle Loudcloud, sa tingin ko lang.)

Buti mabait ako at di tulad ni Uncle Loudcloud na baka maihi ka sa pagtatype pag siya ang nangaral. Joke lang Loud. Ubod po ng… Ni Loudcloud. Ubod ng lumpia… Di, mabait yan. Practice makes perfect din kaya magaling magsulat. Hindi tulad kong bugoy. Siya ang huwaran at dapat tularan dahil masipag magbasa. hahaha

Naging blog review post. hehehe..

That’s all folks.

Lesson: “Reading should be objective as writing should. And when you write a comment, don’t be so vainglorious. Humility is the best policy (wahaha.. pointless).”

________________________________________________

 

Sa request ng aking napaaaaaaka bait (as-in) na hostess na si Ate Karmi, eh kailangan ko magadvertise.

 

litrato798.jpg

Chikka minute… Nagsusulat ah. Love letter? Gaya ng madami mo ng love letters? Yung mga nasa blog mo? Para kanino ba yan at snailmail pa? Uy… kay ano yan ano?

Sabi ng isang dipotadong bubwit eh inlove daw siya ngayon sa isang may sakit. Sino??? ABANGAN…

 

For more details, visit her website @ www.com.com

 

________________________________________________

 

Manager update:

 

Be electrified by Manager’s new, hot, and amazing talents.

Sancho “Boogieman” Delubyo

Joice “The poised” Jimenez

 

Mnel and Mia update:

 

Currently on Star-circle-square-blogosperyo-idol

Cheer for them.